デックトーเด็กโต๋見てきました

ที่โรงหนังที่อยู่ใกล้บ้านเราแค่สักนาที ช่วงฉ่ายเรื่องนี้จะจบพรุ่งนี้ พลาดได้ไงเนาะ
家から１分のJack&Bettyという映画館で明日まで上映しています。
これは逃せないですからね＾＾

โรงนี้รักเมืองไทยถึงมีป้ายบอกว่าหลังดูหนังไปถนนเมืองไทยกันเถอะ ฮ่ะฮ่ะ
この映画館、余程タイが好きなのか、映画が終わったら若葉町タイストリートへ行こう！みたいな広告なんかもありました。


เรื่องนี้เป็นเรื่องชาวเขาที่เชียงใหม่ สร้างโรงเรียน อยากให้เด็กของชาวเขาเข้าเรียน ตอนจบม.๓ พาเด็กไปดูทะเลให้เป็นความทรงจำที่ดี (เป้นเรื่องย่อ)
この映画はチェンマイの山岳民族の話です。お金の無い子供達に学校を作って勉強をしてもらって卒業間際の４週間前海を見に旅行に行くという内容でした。

คนบ่อน้ำตาตื้นอย่างผมซาบซึ้งจากใจกับเรื่องนี้ น้ำตาไหลจนถึงหนังเรื่องนี้จบ ลืมผ้าเช็ด เอาเสื้อเช็ดน้ำตาตลอด คนข้างๆ คงรู้สึกแปลกๆมั้ง ขอโทษนะครับ ก็น้ำตาไหลไม่หยุด
僕みたいに涙腺緩い人はもう深い感銘を受けて涙ボロッぼろでしょうね僕の涙君は映画が終わるまで流れ続けました。失敗したのがハンカチ忘れたことです。仕方ないので洋服で拭いていたのですが、横の人相当変に思ったでしょうね。ごめんなさいね、だって涙が止まらなかったんです。

สุดท้ายเรื่องนี้ให้ความอบอุ่นผมเต็มใจ
最後は暖かい心で一杯になっちゃいましたけどね～

เรื่องจบ ผมไปซื้อกระเป๋าอย่างรูปข้างล่าง
映画が終わって下のようなものを買いました。


อันนี้มีขายเป็นเรียไร ทำด้วยมือของชาวเขาหล่ะ แค่500น้อยมั้ย? ก็ยังดีนะ ให้บริจากทีละนิๆ
これは寄付金集めの目的で売られているもので、山岳民族の皆のお手製だそうです。
５００円って少ないかなと思いましたが、それでも良いですよね。
少しずつ力になってあげられれば。。 　　　

昨日のソムタム弁当

ลาบปลา
ラーププラー

เมื่อพูดถึงลาบปลา ปกติใช้ปลาดุกไทย แต่นี่ใช้ปลาญี่ปุ่น ก็มีลูกค้านคนไทยที่ทำงานที่ร้านซูชิ เค้าเอาปลามาให้บ่อย
ラーププラーと言えば普通はタイの鯰で作りますが、今回のは日本の魚を使用。ソムタムの常連さんタイ人にはすし屋で働く人が居て、よく持ってきてくれるんです。

พอดีผมมาถึงเวลาพนักงานกินข้าว ผมขอลองชิมดูสักนิด ทำเผ็ดจัดให้ อร๊อยอร่อย กินไม่หยุด ฮ่ะฮ่ะฮ่ะ
ちょうど従業員さんのお食事時だったので味見をさせてもらいました。激カラでとっても美味しかったです＾＾　止められない美味しさでしたね。

รูปนี้ผมซื้อเก็บไว้ในตู้เย็น พี่บอกเก็บได้สองสามวัน
写真は買い置きしてきたもの。冷蔵庫で２～３日もつそうです。


วันอังคารนี่ ร้านหยุด แต่ขายปินโตไม่หยุด มีแขกไม่ให้หยุดเยอะแยะ พี่นิยมเค้าบอกว่าจะมีน้ำเงี้ยว ผมว่าจะซื้อกินที่ร้านส้มตำ
昨日の情報ですが、お店は火曜日で休みなのですが、弁当は休まないそうです。沢山のお客さんから休まないでとのお声が絶えないそうです。さすがですね。
で、ママから昨日「明日はナムギャウあるよ～」との声がありました。

ナムギャウとはチェンマイなど北の田舎の定番料理。
近いところでナムヤープラーとかかな？分りづらいか＾＾； 　　　

ネームグラドゥーク

แหนมกระดูก 肉付軟骨揚げ

นานๆ ทีอยากกินของมันๆ ปกติจะกินละมุนละไม
普段は脂っこいものは苦手なのですが、たまに昨夜のように少し脂っこいものが食べたい日もあります。

ไปร้านอยุธยาพร้อมด้วยเปลี่ยนบรรยากาศมาเมื่อคืน
なので気分転換も含めて昨夜はアユタヤへ行きました。

ร้านนี้มีพี่คนไทยที่เคยเป็นเจ้าของร้านใบกะเพราสองสามปีก่อน
このお店には2～3年くらい前にバイガパオの店主だったタイ人のお姉さんがいるんです。

ไม่มีแขกพอดี ได้คุยกันเรื่องตอนนั้นสักนิด
ちょうどお客さんも居なかったので、その頃のお話を少しだけすることが出来ました。

ตอนนั้นร้านใบกะเพรายังมีพนักงานคนไทยอีกหนึ่งคนชื่อพี่หน่อย
その頃のバイガパオにはもう一人女性のタイ人店員さんもいました。

พี่คนนั้นนิสัยดี๊ดี อายุมากกว่าผมสี่ปีแต่หน้าตาอ่อนดี สวยงามใจดีแล้วก็มีมารยาท ผมชอบคนนี้ไปหาร้านบ่อยๆหล่ะ
とっても性格が良くて僕より年上なのにとっても若く見えて、、とにかく綺麗で優しく礼儀を知っている人でした。僕はこの人が好き（恋愛とかではないです）で良く通ってました。

ว่างๆ ใจดีสอนเพลงไทยให้เข้าใจง่าย รู้จักว่าผมกินเหล้าไม่เป็น ให้กาเฟฟรีทุกครั้ง
暇な時は分りやすいようにタイの歌を教えてくれたり、僕がお酒だめなの分かっていつも何故か無料でしたがコーヒーを入れてくれたりとかしてくれてました。

แต่ว่า...หลังตริ๊ปไปเมืองไทยของผมครั้งที่สาม เค้าหายไป ร้านก็ปิดไปแล้ว
でも、、、僕の3回目のタイ旅行の後、いきなりどこかへ行ってしまって更にお店も閉店･･･。

คิดถึงจังเลย อยากพบกันอีกทีหนึ่ง ก็มีของฝากที่บ้านที่ยังไม่ได้ให้มาสามปี
会いたいなあ、ホントもう一度会いたい。だってあの時のお土産、まだ家にあるんだよ。